Wat is Homeopathie?

Homeopathie is een geneeswijze, die het natuurlijke zelfherstellende vermogen van de mens stimuleert en versterkt. Bij ziekte is het zelfherstellende vermogen van het lichaam ontregeld en homeopathie spreekt die eigen geneeskracht aan en zet deze in werking.

De homeopathische geneeswijze is veel ouder dan menigeen denkt. De Griekse geleerde en arts Hippocrates (460 – 377 voor Chr.) beschreef de methode om een ziekte te genezen met verdunde en geschudde stoffen die bij een ‘gezond’ mens de kenmerken van die ziekte opwekken. Mogelijk baseerde de school van Hippocrates zich op nog oudere bronnen uit Noord-Indiaase bibliotheken. In de achttiende eeuw werd deze geneeswijze door de Duitse arts en scheikundige Samuel Hahnemann herontdekt. Hij gebruikte voor het eerst de naam “homeopathie”, afgeleid van de Griekse woorden ‘homoios’ (=gelijksoortig) en ‘pathos’ (=lijden). De homeopathie zoals wij die nu kennen, is het resultaat van een ontwikkeling waar Hahnemann door uitgebreid onderzoek een grote bijdrage aan heeft geleverd. Hij wordt daarom als de grondlegger van de moderne homeopathie beschouwd. Hahnemann diende vele middelen toe aan ‘gezonde’ vrijwilligers, inclusief zichzelf. Hij bestudeerde de uitwerking ervan nauwkeurig en beschreef deze systematisch. Op deze manier ontstonden de zogenaamde geneesmiddelbeelden. Tot op de dag van vandaag worden op deze manier geneesmiddelbeelden verkregen, waardoor de mogelijkheden van de homeopathie nog steeds toenemen. De laatste decennia is er veel wetenschappelijk onderzoek gedaan naar de homeopathische methode. Hoewel er nog vele onduidelijkheden zijn over het precieze werkingsmechanisme, blijkt het immuunsysteem alerter te worden en verandert de structuur van de stof tussen de lichaamscellen in positieve zin.